Guðlaugur Kr. Jörundsson

Kæra dagbók

Kæra dagbók. Dagurinn var góður og all merkilegur.

Fastur liður á laugardögum er að borða morgunmatinn yfir helgarþættinum hans Eiríki Jónssyni og Reyni Trausta. Var hann ágætis skemmtun, þó hefur hann misst ákveðinn brodd sem hann hafði í haust.

Þá voru gerð innkaup. Hlífðardýna keypt á rúmið (loksins) og nýtt lak. Keyptar voru 3 jólagjafir … frumlegar, úthugsaðar og ekki af „óskalista“ … enda langskemmtilegast þannig.

Þá fór ég á jólatónleikana Frostrósir í Laugardalshöll. Bauð ég ömmu með og höfðum við mikið gaman af. Stórglæsilegir tónleikar. Alvöru söng-dívur, stórsveit og kórar.

Rétt fyrir tónleikana heyrði ég í útvarpinu heimsfrétt. Unnur Birna, ungfrú Ísland, hlaut titilinn ungfrú heimur. Íslensk fegurð vann sinn þriðja sigur. Nú þurfum við að stimpla okkur aftur inn í sterkasta mann heims. Þá getum við óhikað haldið áfram okkar sögum af fallegustu konunum og sterkustu mönnunum. Ég horfði á endursýninguna. Glæsilegur sigur og framkoma hennar til sóma.

Ekki er annað hægt en að minnast á þá stórkostlegu skemmtun sem Hemmi Gunn bauð upp á í þættinum sínum, Það var lagið. Gamla Sumargleðin steig á stokk og var virkilega kátt í höllinni. Sjónvarpsskemmtun á heimsmælikvarða. Þessir menn eiga heima í sjónvarpi og væri nær að semja við þá um skemmtiefni heldur en Stelpurnar. Það er nóg að láta þá koma saman og taka upp samkomuna. Þeir hafa svo gaman að félagsskapnum.

Í strætó á leiðinni heim úr Breiðholtinu undir miðnættið var svo boðið upp á mikla menningu. Menning er jú líka til í úthverfunum. Nokkrir félagar voru léttir á því og flutti einn þeirra heilu og hálfu leikþættina úr Dýrunum í Hálsaskógi. Með allar raddir á hreinu. Engu líkara en spilað væri af segulbandi. Þetta rifjaði upp góðar minningar enda hlustaði ég oft á ævintýrið, fyrir mörgum árum.

Nú fer ég fljótlega að halla mér.
„Dvel ég í draumahöll og dagana lofa.“

Haloscan comment: