Útrás hugar bundin í steypu

Ennþá dóninn spriklar hann, oní næsta ræsi. Gengur um hann drulluhali, gungan fremur læti.
Oft er spurt um góða kinn, lætur eigi af hendi. Tekur upp hinn góða sið, spriklar út um læki.
Eigi leið þú oss í fýlu, stíg upp og gakk í dans. Eigi hvílu þarftu drengur, upp fer þitt sálartetur.
Úti bærinn brennur ýsu, vélin fyllist af sót. Engar skýringar fást við þessu, enda ýsan vön flestu.
Óðamála gengur um, ausar af heilabúi. Upp með læk niður á tún, Þeink jú verí möts.
Spurningar og svör, málefni og afstaða. Hvað segir hugur þér, nú vantar röksemd.
Útrás hefur hugur fengið, huga ber að öðru. Með einbeiting nú getur gengið, að glugga í síðumengið.

Þvílík steypa.

Haloscan comment:

Færðu inn athugasemd

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *